Şefkati Yaşama Dokundurmak

Geçen hafta Şefkat Korkaklara Göre Değil kitabından ilhamla, korktuğumuz "şeytanlarımızın" aslında şefkatimize muhtaç parçalarımız olduğunu konuşmuştuk. Bu hafta ise o çamurun içinden çıkıp açan lotus çiçeğini ve şefkatin gündelik hayatımıza, ilişkilerimize ve zihin kalıplarımıza nasıl dokunduğunu konuşacağız.Zümra Atalay, Frits Koster ve Erik van den Brink bu yolculuğu harika bir metaforla anlatıyor: Çamur olmadan lotus açmaz.Hayatımızdaki acılar, hayal kırıklıkları, zorlu ilişki örüntüleri veya bizi zorlayan alışkanlıklar aslında kaçılacak birer "arıza" değil; şefkatimizi ve bilgeliğimizi besleyen çamurdur. Lotus çiçeği köklerini o karanlık, bulanık çamura salar ama suyun üzerine çıktığında lekesiz, berrak bir güzellikle açar.

Alışkanlıklara ve Otomatik Örüntülere Nezaketle Yaklaşmak

Pek çoğumuz kendimizi değiştirmek istediğimizde sert yöntemlere başvururuz. Kendimizi eleştirir, suçlar veya zorlarız.Ancak sertlik, beynimizin geçen hafta konuştuğumuz Tehdit Sistemini tetikler. Tehlike hisseden zihin ise eski, güvenli gördüğü savunma mekanizmalarına ve kötü alışkanlıklarına daha sıkı sarılır.Gelişim; kendimizle savaşarak değil, otomatik kalıplarımıza nezaketle yaklaşarak başlar.

• "Yine aynı hatayı yaptım!" demek yerine,
• "Şu an yine eski bir korunma refleksim devreye girdi. Bunu fark ediyorum ve kendime zaman tanıyorum" diyebilmektir şefkat.

Zihinsel Esneklik ve Santideva’nın Bilgeliği

Kitapta ve kadim mindfulness öğretilerinde sıkça geçen, zihnimizi hafifletecek harika bir muhakeme sorusu var. Büyük bilge Santideva şöyle söyler:

"Eğer bir şeyi değiştirebilecekseniz, neden endişelenesiniz? Eğer değiştiremeyecekseniz, yine neden endişelenesiniz?"

Düşününce ne kadar basit ama ne kadar özgürleştirici, değil mi? Hayatta enerjimizi en çok tüketen şey; kontrol edemediğimiz durumları, geçmişi veya diğer insanları değiştirmeye çalışmaktır.

• Değiştirebileceğimiz şeyler için: Adım atacak cesaret ve eylem (Dürtü ve Şefkat dengesi).
• Değiştiremeyeceğimiz şeyler için: Şefkatli bir kabul ve teslimiyet.

Ben ve Diğerleri: Çemberi Genişletmek

Şefkat sadece kendimize kapandığımız bir alan değildir. Kendimize gösterdiğimiz nezaket derinleştikçe, etrafımızdaki insanlara olan bakışımız da değişir. Şefkat çemberini genişletmek; zorlandığımız, anlaşamadığımız kişilerin de aslında tıpkı bizim gibi güvende olma, sevilme ve acıdan kaçma çabasında olduğunu fark etmektir.Kalpten farkındalıklı bir zihin (mindful kalp), hem kendi içsel evimize hem de dış dünyadaki ilişkilerimize şifa taşır.

Rehberli Meditasyon: Kendi İçindeki Lotus’u Uyandırma & Şefkatli Kabul

(Süre: Yaklaşık 6-8 Dakika)(Konuşma tonunu yumuşatarak, daha yavaş ve dingin bir ritimle)Şimdi omurganızı zahmetsizce dik tutabileceğiniz rahat bir oturuşa gelin. Omuzlarınızı geriye doğru serbest bırakın,elleriniz dizlerinizin üzerinde veya kucağınızda yumuşakça dinlensin.Gözlerinizi kapatın.Nefesinizin doğal akışını hissetmeye başlayın. Nefes alırken bedeninize giren serinliği, verirken ılık nefesle birlikte kaslarınızın gevşeyişini fark edin.Şimdi dikkatinizi göğüs kafenizin ortasına, kalbinize getirin.Zihninizde çamurlu, bulanık ama bir o kadar da besleyici bir su birikintisi hayal edin. Bu çamur; hayatınızda yaşadığınız zorlukları, yorgunlukları, incinmişlikleri temsil ediyor. O çamuru reddetmeyin. Çünkü o çamur olmasaydı,köklenemezdiniz.Şimdi o çamurun içinden yükselen ve kalbinizin tam ortasında yer alan kapalı bir lotus tomurcuğuna odaklanın.Aldığınız her derin nefesle, bu lotus çiçeğinin yapraklarının yavaşça, zarafetle açıldığını imgeleyin.

• İlk yaprak açılıyor: Duyarlılık... Kendi acını ve ihtiyacını fark etme izni veriyorsun.
• İkinci yaprak açılıyor: Cesaret... Kaçmadan, zorlu duygularınla kalabilme gücü.
• Üçüncü yaprak açılıyor: Nezaket... Hatalarına ve alışkanlıklarına öz-şefkatle bakabilme.
• Ve dördüncü yaprak açılıyor: Bilgelik... Değiştiremeyeceklerini kabul etme özgürlüğü.

Lotus tam anlamıyla açtığında, kalbinizden dışarıya doğru sıcacık, pembe-altın bir ışığın yayıldığını hissedin.Şimdi nefes alırken bu ışıkla kendi bedeninizi, tüm hücrelerinizi yıkayın. Nefes verirken bu şefkat ışığını çemberinizi genişleterek önce sevdiklerinize, sonra anlaşmakta zorlandığınız insanlara ve tüm canlılara doğru yayın.Zihninizden şu dileği geçirin:"Güvende olayım. Huzurlu olayım. Sağlıklı olayım. Kendime ve yaşama nezaketle bakabileyim.""Güvende ol. Huzurlu ol. Sağlıklı ol. Yaşama nezaketle bakabilesin."Derin bir nefes alın... Şefkati tüm bedeninize doldurun. Ve yavaşça, rahatlatıcı bir nefes verin.Hazır olduğunuzda parmaklarınızı hafifçe oynatın ve gözlerinizi tatlı bir tebessümle açın.

SEVGİYLE

PB